در گفتگوی تلفنی میان وزیران امور خارجه ایران و ویتنام، سیدعباس عراقچی بر تداوم عملیات دفاعی ایران علیه متجاوزان تأکید کرد. وی اعلام نمود تنگه هرمز بر اساس حقوق بینالملل بر روی شناورهای متجاوز بسته است. وزیر امور خارجه ویتنام ضمن ابراز تسلیت، بر ضرورت احترام به حاکمیت ملی کشورها و پایبندی به منشور ملل متحد تأکید کرد. «له هوآی ترونگ» هرگونه تهدید یا توسل به زور را مردود دانست.
موضع قاطع ایران در خصوص دفاع و امنیت تنگه هرمز
سیدعباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران، در یک گفتگوی تلفنی با همتای ویتنامی خود مواضع دفاعی کشور را تشریح کرد. وی تأکید نمود که عملیات دفاعی ایران در مقابل متجاوزان با قاطعیت ادامه خواهد یافت. این عملیات شامل هدف قرار دادن پایگاهها و امکانات نظامی متجاوزان در قلمرو کشورهای منطقه میشود. عراقچی همچنین افزود که تنگه هرمز بر مبنای اصول حقوق بینالملل بر روی شناورهای طرفهای متجاوز بسته شده است. این اقدام با هدف جلوگیری از سوءاستفاده دشمنان از این آبراه استراتژیک برای اجرای حملات علیه ایران صورت میگیرد.
همدردی ویتنام و تأکید بر اصول بینالمللی
در این گفتگو، «له هوآی ترونگ»، وزیر امور خارجه ویتنام، مراتب تسلیت و همدردی عمیق دولت و مردم کشورش را ابراز کرد. وی با اشاره به پیام تسلیت رئیس جمهور ویتنام در پی شهادت مقام معظم رهبری، این ضایعه را به رهبر معظم انقلاب و مردم ایران تسلیت گفت. وزیر خارجه ویتنام با یادآوری تجربه تاریخی دفاع مردم کشورش در برابر متجاوزان، بر اصول بنیادین حقوق بینالملل تأکید ورزید. او احترام به استقلال سیاسی، حاکمیت ملی و تمامیت سرزمینی کشورها را یک ضرورت انکارناپذیر دانست. این مقام ویتنامی پایبندی کامل به منشور ملل متحد و مردود دانستن هرگونه توسل یا تهدید به استفاده از زور را خواستار شد.
***
گفتگوی تلفنی میان وزرای خارجه ایران و ویتنام نشاندهنده تلاش دیپلماتیک تهران برای تبیین مواضع دفاعی خود برای شرکای بینالمللی است. ایران با استناد به حقوق بینالملل، اقدامات خود از جمله بستن تنگه هرمز را مشروع و در راستای جلوگیری از تهاجم بیشتر معرفی میکند. در مقابل، ویتنام با موضعی محتاطانه و اصولی، ضمن ابراز همدردی، بر چارچوبهای پذیرفتهشده جهانی مانند حاکمیت ملی و منشور ملل متحد تأکید میورزد. این رویکرد ویتنام، که ریشه در تاریخ مبارزاتی آن کشور دارد، نشاندهنده حمایت از راهحلهای مسالمتآمیز و مخالفت با یکجانبهگرایی و استفاده از زور در روابط بینالملل است.