بانکها برای تأمین تجهیزات و زیرساختهایشان تشریفاتی پیچیده و طولانی دارند و چون تجهیزات حوزه فناوری گران هستند، خریدن آنها حساسیت زیادی دارد؛ یعنی حتی اگر بانکها مشکل تأمین نقدینگی و بودجه هم نداشته باشند که معمولاً ندارند، گیر مناقصهها میافتند و همین مسئله باعث میشود که رفع نیازی که امروز وجود دارد، حتی تا یک سال هم به تعویق بیفتد و سفارشها تا مدتها به دست بازیگران صنعت بانکی کشور نرسد.
صنعت بانکی کشور در حوزههایی مثل دستگاه کارتخوان و دستگاه خودپرداز به لطف شرکتهایی که لایسنس تولید این محصولات را گرفتهاند، وضعیت خوبی دارد و اگر خودکفا نباشیم هم از پس تأمین آنها برمیآییم، اما درباره سرور و تجهیزات مراکز داده اینطور نیست. امنیت موضوع اول بانک است و ما به تجهیزات و زیرساختهای آن نیاز داریم. راه برونرفت از این وضعیت این است که شرکتهای بازرگانی فعال در زمینه واردات تجهیزات و سختافزارها را تقویت کنیم و سقف ارز تخصیصیافته به آنها را افزایش دهیم.
بانکها نباید از تجهیزاتی که دوره پشتیبانی شرکت تولیدکننده از آنها منقضی شده است، استفاده کنند و این به مفهوم ضرورت نوسازی بخش قابل توجهی از تجهیزات فناوری اطلاعات شبکه بانکی است.