بانک صنعت و معدن با صدور ۱۹ فقره برات الکترونیکی به ارزش بیش از ۱۱ هزار میلیارد ریال از نیمه اردیبهشتماه سال جاری تاکنون، گامی بلند در عملیاتیسازی تأمین مالی زنجیرهای (SCF) برداشته است. این اقدام راهبردی با هدف جایگزینی ابزارهای اعتباری نوین به جای نقدینگی، منجر به افزایش شفافیت مالی و کاهش ریسکهای اعتباری در شبکه تولید کشور میشود. استفاده از این ابزار، هدایت دقیق منابع به سمت مولدترین بخشهای اقتصاد را تضمین میکند.
توسعه پرشتاب ابزارهای نوین اعتباری
بانک صنعت و معدن به عنوان یک بانک تخصصی و توسعهای، استراتژی جدیدی را برای حمایت از بنگاههای اقتصادی در پیش گرفته است که بر محوریت «تأمین مالی زنجیرهای» (SCF) استوار است. بر اساس جدیدترین گزارشهای عملکردی منتشر شده، این بانک موفق شده است از نیمه اردیبهشتماه سال جاری تا به امروز، تعداد ۱۹ فقره برات الکترونیکی صادر کند. ارزش ریالی این اسناد تجاری دیجیتال بالغ بر ۱۱ هزار میلیارد ریال برآورد میشود که نشاندهنده شتاب گرفتن استفاده از ابزارهای نوین در اکوسیستم بانکی کشور و گذار از روشهای سنتی تأمین سرمایه است. این حجم از صدور برات، بیانگر پذیرش عملیاتی این ابزار توسط فعالان اقتصادی و موفقیت بانک در پیادهسازی زیرساختهای فنی آن است.
انضباط مالی و شفافیت در جریان وجوه
کاربرد اصلی و حیاتی برات الکترونیکی در نظام بانکی، ایجاد شفافیت حداکثری در رصد جریان وجوه و جلوگیری از انحراف منابع است. بانک صنعت و معدن با بهکارگیری این ابزار، گردش غیرضروری پول نقد را در زنجیره تأمین کاهش میدهد و منابع را به صورت هوشمند و هدفمند به سمت حلقههای واقعی تولید هدایت میکند. این مکانیزم علاوه بر اینکه امکان کنترل مؤثرتر نقدینگی را برای سیاستگذاران فراهم میآورد، موجب تقویت انضباط مالی در بنگاهها نیز میشود. کاهش ریسکهای اعتباری و تضمین بازپرداخت دیون در سررسید مقرر، از دیگر مزایای کلیدی است که برات الکترونیکی برای بهبود کارایی نظام تأمین مالی کشور به ارمغان میآورد و فشار تقاضا برای نقدینگی مستقیم را کاهش میدهد.
***
صدور ۱۱ هزار میلیارد ریال برات الکترونیکی، نشاندهنده حرکت نظام بانکی به سمت «تأمین مالی غیرتورمی» است. در این روش، به جای خلق پول جدید (که تورمزا است)، از اعتبار و اسناد تجاری برای تسویه حساب در زنجیره تأمین استفاده میشود که سرعت گردش داراییها را افزایش میدهد. برای بنگاههای تولیدی، این روش هزینههای مالی را کاهش داده و نیاز به سرمایه در گردش نقد را تعدیل میکند. از منظر کلان، گسترش برات الکترونیکی ریسک نکول (عدم بازپرداخت) را به دلیل قابلیت رصد بالا کاهش داده و ترازنامه بانکها را سالمسازی میکند.