شرکت پلیمر آریاساسول با وجود چالشهای تحریمی و اقتصادی، استراتژی توسعهمحور خود را با جدیت دنبال میکند. محور اصلی این توسعه، پروژه NPEP (واحد جدید پلیاتیلن) است که با هدف افزایش ظرفیت تولید محصولات سنگین و نیمهسنگین اجرا میشود. طبق برنامهریزیها، این طرح تا پایان سال جاری به پیشرفت ۷۰ درصدی رسیده و سال آینده وارد مدار بهرهبرداری خواهد شد. ترکیبی از تجهیزات پیشرفته خارجی و توان ساخت داخل، به همراه فعالیت ۳۲۰ نیروی متخصص در سایت، تضمینکننده تحقق این هدف استراتژیک برای حفظ منافع سهامداران است.
ایستادگی در برابر تحریم با سلاح توسعه
در شرایطی که صنعت نفت و پتروشیمی کشور با یکی از پیچیدهترین ادوار تاریخی خود دست و پنجه نرم میکند و فشارهای ناشی از تحریمهای بینالمللی و تنگناهای مالی بر پروژههای کلان سایه افکنده است، شرکت پلیمر آریاساسول مسیری متفاوت را برگزیده است. این مجتمع صنعتی به جای انفعال، استراتژی «توسعه پایدار» را به عنوان راهکار عبور از بحران انتخاب کرده است. در سایت صنعتی این شرکت، توسعه نه یک شعار، بلکه واقعیتی ملموس و روزمره است که در تمام ارکان سازمان جریان دارد. طرحهای توسعهای آریاساسول، بهویژه ابرپروژه NPEP (احداث واحد جدید پلیاتیلن)، اکنون به نقطه کانونی برنامههای راهبردی شرکت تبدیل شدهاند. هدف نهایی این اقدامات، افزایش ظرفیت تولید، ارتقای بهرهوری و در نهایت خلق ارزش افزوده پایدار برای سهامداران و تثبیت جایگاه این شرکت به عنوان لیدر بازار پتروشیمی است.
پروژه NPEP؛ نبض تپنده نوآوری و پیشرفت
در کانون این تحولات بنیادین، طرح NPEP یا همان «نیوپلنت» قرار گرفته است که به عنوان قلب تپنده موج جدید توسعه در آریاساسول شناخته میشود. علی باقریان، مدیر پروژه NPEP، این طرح را تجلی اراده سهامداران و مدیریت ارشد برای دستیابی به حداکثر توان تولید میداند. بر اساس نقشه راه ترسیم شده، تمام ظرفیتهای فنی و مهندسی شرکت بر روی پیشبرد این پروژه متمرکز شده است. طبق زمانبندی دقیق، پروژه مذکور باید تا پایان سال جاری به مرز ۷۰ درصد پیشرفت فیزیکی برسد و مقدمات راهاندازی نهایی آن برای سال آینده فراهم شود. تحقق این اهداف در گرو تصمیمگیریهای جسورانه، تأمین منابع مالی هوشمندانه و مدیریت ریسکهای محیطی بوده است. در فرهنگ سازمانی آریاساسول، چالشهای پروژه نه به عنوان موانع فردی، بلکه به عنوان مسائل جمعی دیده میشوند که حل آنها نیازمند همافزایی تمام دپارتمانهاست.
سمفونی هماهنگی در جبهههای چندگانه عملیاتی
مدیریت طرح افزایش ظرفیت تولید به گونهای مهندسی شده است که عملیات اجرایی به صورت موازی و همزمان در چندین جبهه مختلف پیش برود. این استراتژی مانع از ایجاد گلوگاه در روند پروژه میشود. از یک سو، تیمهای مهندسی و بازرگانی مشغول نهاییسازی اسناد فنی و سفارشگذاری کالاها هستند و از سوی دیگر، تیمهای عملیاتی در سایت، به طور مداوم جبهههای کاری جدیدی را میگشایند. تمرکز اصلی تا پایان سال بر دو محور کلیدی «مهندسی تکمیلی» و «تأمین کالا» استوار است، زیرا تداوم فاز ساخت و نصب، وابستگی مستقیمی به ورود متریال و نقشهها دارد. باز کردن حداکثری جبهههای کاری در سایت، راهکاری است که سرعت پیشرفت را در زمان محدود باقیمانده تضمین میکند. اولویتدهی ویژه به این طرح در تمام سطوح مدیریتی، از تدارکات و مالی گرفته تا بهرهبرداری، مشهود است.
دیپلماسی صنعتی؛ تلفیق فناوری جهانی با توان ملی
یکی از شاخصههای بارز و هوشمندانه در اجرای طرحهای توسعه آریاساسول، بهرهگیری از سبد ترکیبی تجهیزات است. در بخشهای حساس و هایتک، تجهیزات کلیدی از معتبرترین سازندگان جهانی در کشورهای ایتالیا، آلمان، اسپانیا و کره جنوبی تأمین شده است. به عنوان نمونه، مبدلهای تیتانیومی آب دریا که نقشی حیاتی در سیستمهای خنککننده دارند، از کره جنوبی خریداری و به سایت منتقل شدهاند. همچنین بخشی از نیازها از طریق زنجیره تأمین چین برطرف شده است. در کنار این رویکرد بینالمللی، نگاه «ملی» به پروژه باعث شده تا هر جا امکان ساخت داخل وجود داشته باشد، از توان مهندسان ایرانی استفاده شود. این استراتژی دوگانه، علاوه بر کاهش وابستگی و تقویت صنعت بومی، تابآوری پروژه را در برابر تکانههای تحریمی افزایش داده و ریسک توقف عملیات را به حداقل رسانده است.
روایت میدانی از تلاش ۳۲۰ سرباز جبهه اقتصادی
تصویر واقعی توسعه را میتوان در فعالیت شبانهروزی نیروی انسانی در سایت مشاهده کرد. از ابتدای سال ۱۴۰۲، سایت پروژه به کارگاهی عظیم تبدیل شده که در آن حدود ۳۲۰ نفر مشغول ساخت آینده هستند. ترکیب این تیم شامل ۲۳۰ نفر نیروی پیمانکار اجرایی، ۴۰ نفر تیم مدیریت طرح و حدود ۲۰ نفر بازرس کنترل کیفیت است. با وجود سیستم گردش شیفت و مرخصی، همواره حدود ۷۰ درصد از این نیروها در سایت حضور فعال دارند و عملیات را در ۱۸ تا ۲۰ نقطه کاری مختلف به پیش میبرند. آغاز عملیات حفاری و فونداسیون سازه اکسترودر، به عنوان یکی از زیرساختهای کلیدی، نشاندهنده ورود پروژه به فازهای حساس اجرایی است. صدای مداوم ماشینآلات و جنبوجوش مهندسان، نمادی از زنده بودن جریان توسعه در رگهای آریاساسول است که هیچ مانعی، حتی شرایط سخت آبوهوایی، نمیتواند آن را متوقف کند.
ترجمه اعداد به زبان سودآوری و اعتماد
پشتوانه هر ادعای مدیریتی، اعداد و ارقام دقیقی است که میزان پیشرفت را اثبات میکند. در پروژه توسعه آریاساسول، حجم عملیات نصب تجهیزات به حدود ۲۶۰۰ تن میرسد که رقمی قابل توجه در مقیاس صنعتی است. در بخش پایپینگ (لولهکشی)، پروژه از گردنه سخت عبور کرده و با ۳۰ درصد پیشرفت، بر تکمیل تستها و آمادهسازی متمرکز شده است. در بخش سیویل و ساختمان نیز پیشرفت فیزیکی به مرز ۷۰ درصد رسیده و هدفگذاری نهایی برای رسیدن به عدد ۹۵ درصد تا پایان سال است. تکمیل این زیرساختها، نویدبخش افزایش ظرفیت در واحدهای پلیاتیلن سنگین و نیمهسنگین است؛ محصولاتی که مستقیماً بر سبد درآمدی و سود هر سهم (EPS) تأثیرگذارند. از نگاه بازار سرمایه، این پیشرفتها سیگنالی مثبت برای سهامداران است و نشان میدهد که مدیریت شرکت، حافظ امین سرمایههای مردم و متعهد به خلق ثروت ملی است.
***
پروژه NPEP آریاساسول از منظر اقتصاد کلان و خرد دارای اهمیت ویژهای است. در سطح بنگاه، «افزایش مقیاس تولید» (Scale-up) منجر به کاهش بهای تمام شده هر واحد محصول و افزایش حاشیه سود عملیاتی خواهد شد. این موضوع در صنعت پتروشیمی که رقابت بر سر قیمت تمام شده است، یک مزیت رقابتی پایدار ایجاد میکند. در سطح کلان، با توجه به ارزآوری بالای محصولات پلیمری، راهاندازی این واحد جدید به معنای تزریق منابع ارزی بیشتر به چرخه اقتصادی کشور و تقویت تراز تجاری در بخش غیرنفتی است. همچنین، تکمیل زنجیره ارزش در این مجتمع، ریسک فروش مواد خام را کاهش داده و تابآوری اقتصادی کشور در برابر نوسانات بازارهای جهانی را افزایش میدهد.
