سه ابرشرکت صنعتی هند شامل ریلاینس، ودانتا و آدانی آمادگی خود را برای سرمایهگذاری گسترده در ایجاد تاسیسات فرآوری عناصر نادر خاکی در ایالت آندرا پرادش اعلام کردند. این اقدام هماهنگ در راستای استراتژی کلان دهلینو برای کاهش وابستگی شدید به چین در زنجیره تامین مواد اولیه استراتژیک صورت میگیرد. بر اساس برنامهریزیهای انجامشده، دولت محلی آندرا پرادش جذب ۵۰۰ میلیارد روپیه (معادل ۵.۲ میلیارد دلار) سرمایهگذاری خارجی و داخلی را در بخش عناصر نادر خاکی و تیتانیوم برای یک دهه آینده هدفگذاری کرده است.
رقابت سنگین شرکتهای چندملیتی در قطب جدید معدنی هند
بر اساس اسناد رسمی، سه شرکت ریلاینس، ودانتا و آدانی در میان ۱۰ هلدینگ بزرگی قرار دارند که برای توسعه زیرساختهای معدنی ایالت جنوبی آندرا پرادش اعلام آمادگی کردهاند. این ایالت با برخورداری از ۲۱۱ میلیون تن منابع معدنی در میان ۱۶ ذخیره شناساییشده در ماسههای ساحلی، پتانسیل بالایی دارد. این منطقه اکنون به عنوان یکی از ۴ قطب اصلی فدرال در بودجه فوریه برای توسعه کریدورهای فرآوری انتخاب شده است.
پتانسیل عظیم ذخایر زیرزمینی هند در غیاب تکنولوژی فرآوری
دادههای سازمان زمینشناسی هند نشان میدهد که این کشور در مجموع ۴۸۲ میلیون تن ذخایر سنگ معدن عناصر نادر خاکی در اختیار دارد. با وجود این ثروت خدادادی، دهلینو هنوز از داشتن تاسیسات صنعتی بزرگ برای فرآوری و ارتقای خلوص این مواد محروم است. همین خلاء تکنولوژیک باعث شده تا بخش خصوصی با حمایت دولت فدرال، بومیسازی فرآیندهای جداسازی را در اولویت قرار دهد.
نقش حیاتی عناصر نادر خاکی در انقلاب خودروهای برقی
عناصر نادر خاکی به عنوان ستون فقرات صنایع هایتک و فناوریهای سبز شناخته میشوند. این مواد به طور ویژه برای تولید مگنتهای دائمی پرقدرت که در موتور خودروهای برقی و توربینهای بادی کاربرد دارند، حیاتی هستند. توسعه این تاسیسات میتواند هند را از یک واردکننده صرف، به یکی از بازیگران اصلی زنجیره تامین انرژیهای تجدیدپذیر در جهان تبدیل کند.
***
ورود هماهنگ گروههای صنعتی آدانی، ریلاینس و ودانتا به حوزه عناصر نادر خاکی، یک چرخش استراتژیک در ژئوپلیتیک انرژی آسیا محسوب میشود. هند با درک خطر انحصار مطلق چین بر بازار مگنتها و فلزات خاص، مدل توسعه غربی (مبتنی بر یارانههای دولتی و تکیه بر غولهای بومی) را در پیش گرفته است. تزریق ۵.۲ میلیارد دلار سرمایه به ایالت آندرا پرادش طی ۱۰ سال آینده، نه تنها زیرساختهای معدنی هند را متحول میکند، بلکه هزینه تولید باتری و موتورهای الکتریکی را در این کشور به شدت کاهش میدهد. موفقیت این طرح منوط به جذب دانش فنی فرآوری پیشرفته است؛ چرا که ارزش افزوده اصلی این صنعت در مرحله استخراج نیست، بلکه در دستیابی به سطوح خلوص تجاری بالا نهفته است که در صورت تحقق، موازنه قدرت را در صنایع سبز به نفع دهلینو تغییر خواهد داد.
روابط عمومی شرکت توسعه معادن و فلزات