مسعود پزشکیان و الهام علیاف، رؤسای جمهور ایران و جمهوری آذربایجان، در یک گفتگوی تلفنی آخرین تحولات منطقه را بررسی کردند. رئیسجمهور ایران در این تماس، گزارشی از تجاوز نظامی آمریکا و رژیم صهیونیستی و حمله به زیرساختهای حیاتی کشور ارائه داد. پزشکیان بر عزم راسخ ایران برای دفاع از خود تأکید کرد، در حالی که علیاف خواستار بازگشت صلح و ثبات به منطقه شد. طرفین همچنین بر پیشبرد همکاریهای دوجانبه در زمینههای مختلف تأکید کردند.
روایت ایران از تهاجم نظامی در میانه مذاکرات
مسعود پزشکیان، رئیسجمهوری اسلامی ایران، در گفتگوی تلفنی با همتای آذربایجانی خود، جزئیاتی از آخرین تحولات مرتبط با تنشهای اخیر را تشریح کرد. او به تجاوز نظامی آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران اشاره نمود و جنایات صورتگرفته، از جمله حمله به مدارس، بیمارستانها و زیرساختهای حیاتی و صنعتی را به اطلاع رئیسجمهور آذربایجان رساند. پزشکیان با بیان اینکه این تهاجم نظامی در میانه مذاکرات با آمریکا رخ داده است، بر عزم قاطع جمهوری اسلامی ایران برای دفاع از خود با بهرهگیری از تمام ظرفیتهای موجود تأکید کرد.
قدردانی تهران و واکنش محتاطانه باکو
رئیسجمهور ایران در بخشی از این مکالمه، از حمایتها و ابراز همدردی دولت و ملت جمهوری آذربایجان با ایران قدردانی نمود. در مقابل، الهام علیاف، رئیسجمهور آذربایجان، با اشاره به پیامدهای منفی و مخرب جنگ بر امنیت و ثبات کل منطقه، موضع کشورش را بیان کرد. او به طور مشخص ابراز امیدواری کرد که صلح و ثبات در سریعترین زمان ممکن بار دیگر در منطقه حاکم شود و از تشدید تنشها جلوگیری گردد.
تداوم و پیشبرد همکاریهای دوجانبه
علیرغم تمرکز بر بحران اخیر، سران دو کشور از موضوعات مرتبط با روابط دوجانبه غافل نشدند. پزشکیان و علیاف در این گفتگوی تلفنی، درباره راهکارهای پیشبرد و توسعه همکاریهای دو کشور در زمینههای مختلف با یکدیگر تبادلنظر کردند. این بخش از گفتگو نشاندهنده اراده طرفین برای حفظ و تقویت مناسبات دوستانه و گسترش همکاریهای اقتصادی و سیاسی، فارغ از تحولات امنیتی منطقه است.
***
این گفتگوی تلفنی در سطحی فراتر از یک تماس دیپلماتیک معمول، اهمیت راهبردی دارد و نشاندهنده تلاش ایران برای مدیریت روایت جنگ در میان همسایگان کلیدی در راستای درک متقابل منطقهای است. پاسخ رئیسجمهور آذربایجان، که بر صلح و ثبات عمومی تأکید دارد، یک موضع دیپلماتیک هوشمندانه و محتاطانه برای حفظ توازن در روابط منطقهای تلقی میشود. همزمان، تأکید بر ادامه همکاریهای دوجانبه نشان میدهد که هر دو کشور تمایل دارند مسیر روابط اقتصادی و سیاسی خود را از بحرانهای امنیتی مقطعی جدا نگه دارند، که این امر برای ثبات اقتصادی بلندمدت هر دو طرف حیاتی است.