دکتر محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس شورای اسلامی، در واکنشی تند و استراتژیک به تهدیدات اخیر دونالد ترامپ، هشدار داد که تبعیت کورکورانه واشنگتن از سیاستهای تهاجمی رژیم صهیونیستی، نه تنها خاورمیانه را به آتش میکشد، بلکه امنیت داخلی ایالات متحده را به «جهنمی ماندگار» برای خانوادههای آمریکایی تبدیل خواهد کرد. وی با تأکید بر بنبست نظامی متجاوزان، تنها راه برونرفت از این بازی خطرناک را «احترام به حقوق حقه ملت ایران» دانست.
سقوط عقلانیت در واشنگتن؛ قمار بر سر امنیت خانوادههای آمریکایی
رئیس قوه مقننه ایران با خطاب قرار دادن مستقیم رئیسجمهور آمریکا، حرکات نظامی و تهدیدات اخیر او را «بیاساس» و فاقد پشتوانه منطقی توصیف کرد. دکتر قالیباف خاطرنشان کرد که پیامد مستقیم این ماجراجوییها، انتقال ناامنی از میدانهای نبرد به عمق خاک آمریکا خواهد بود. وی هشدار داد که ترامپ با این قمار سیاسی، آرامش را از تکتک خانههای شهروندان آمریکایی سلب کرده و هزینهای سنگین و غیرقابل جبران را به جامعهای تحمیل میکند که خسته از جنگهای بیپایان است.
منطقه در آستانه انفجار؛ تاوان اطاعت واشنگتن از تلآویو
در تحلیل ارائه شده از سوی رئیس مجلس، ریشه اصلی التهابات کنونی، اصرار کاخ سفید بر اجرای دستورات و نقشههای بنیامین نتانیاهو دانسته شده است. دکتر قالیباف با صراحت اعلام کرد که این «دیکتهنویسی سیاسی» کل منطقه را به سمت یک حریق بزرگ سوق میدهد. از نگاه تهران، ترامپ به جای پیروی از یک دکترین مستقل و عقلانی، به مجری طرحهای افراطی تبدیل شده که هدفشان تنها بقای سیاسی رژیم صهیونیستی به قیمت نابودی ثبات منطقه است.
بنبست «جنایت جنگی»؛ سرابی که به پیروزی ختم نمیشود
دکتر قالیباف با اشاره به لفاظیهای اخیر درباره حمله به زیرساختها، تأکید کرد که «جنایت جنگی» هرگز به یک دستاورد راهبردی یا پیروزی پایدار منجر نخواهد شد. وی به ترامپ نهیب زد که دچار اشتباه محاسباتی نشود؛ چرا که هدف قرار دادن غیرنظامیان و منابع انرژی، تنها اراده ملت ایران را صیقلیتر کرده و متجاوز را در افکار عمومی جهان منفورتر میسازد. تاریخ نشان داده است که هیچ قدرتی نتوانسته با تکیه بر جنایت، موازنه قدرت را به نفع خود تغییر دهد.
***
لفاظیهای جنگطلبانه فعلی، ریشه در پدیده خطرناکی دارد که تحلیلگران آن را ایده احمقانه «جنگ بیپایان» نتانیاهو مینامند. برخلاف رهبران کلاسیک که به دنبال «پیروزی قاطع» (Decisive Victory) بودند، حماقت جدید تلآویو بر پایه تغییر دائمی توازن قوا و نگه داشتن منطقه در وضعیت نیمهجنگی استوار است تا از این طریق بقای قدرت خود را تضمین کند. اما این ایده با دو چالش مرگبار روبروست:
۱. محدودیت جغرافیایی و فرسودگی نظامی: رژیم صهیونیستی با جغرافیای محدودش تابآوری یک جنگ فرسایشی طولانی را ندارد. از سوی دیگر، ارتش آمریکا نیز نمیتواند برای همیشه «روی آب» و در ناوهای جنگی بماند؛ چرا که تجربههای شکستخورده در زمینِ عراق، افغانستان و سوریه نشان داد که قدرت دریایی و هوایی بدون تسلط زمینی، عملاً بینتیجه است.
۲. صلابت راهبردی ایران: «صلابت» تاریخی ایرانیان در صیانت از حاکمیت ملی، مانع از آن میشود که فشارها به نتیجه دلخواه واشنگتن برسد. تداوم این وضعیت، آمریکا را با یک پارادوکس اقتصادی مواجه میکند: آیا صرفِ بودجههای نجومی نظامی برای تأمین امنیت دیگران (آن هم در حالی که آتش جنگ میتواند به جغرافیای خود آمریکا کشیده شود) به صرفه است؟
به نظر میرسد واشنگتن در یک «عقبگرد سخت» گرفتار شده است؛ آنها در حال عقبنشینی تدریجی هستند و شاید در نهایت تن به توافق بدهند، اما تا آن زمان، اصرار بر دکترین «نیوتن جدیدِ» نتانیاهو، تنها هزینههای جانی و مالی خانوادههای آمریکایی را افزایش داده و ایالات متحده را در یک بنبست استراتژیک فرو میبرد.
قطعاً اگر جنگ از لایه دفاعی وارد لایه تهاجمی شود محور مقاومت برای بازپسگیری سرزمین مقدس حرکت خواهد کرد.
