تحول در حکمرانی معدنی؛ مدل جدید ایمپاسکو برای توسعه

توسط

*تغییر پارادایم: از تأمین‌کننده مالی تا شریک توسعه پایدار

ایمپاسکو در رویکرد جدید خود، تعریف سنتی سرمایه‌گذار را متحول کرده است. در این نگاه، سرمایه‌گذار دیگر تنها یک تأمین‌کننده منابع مالی نیست. بلکه او به عنوان «شریک توسعه پایدار» شناخته می‌شود. این تغییر دیدگاه، نشان‌دهنده یک رویکرد سیستمی و بلندمدت به حوزه معدن است. بر این اساس، سرمایه‌گذار علاوه بر سرمایه، دانش فنی، فناوری، مهارت‌های مدیریتی و نگاه استراتژیک را به پروژه‌ها تزریق می‌کند. این مدل، رابطه دولت و بخش خصوصی را از یک رابطه پیمانکاری ساده، به یک مشارکت واقعی و برد-برد ارتقا می‌دهد.

*اجرای مدل تلفیقی سه‌محوره در توسعه معدنی

مدل نوین ایمپاسکو بر پایه یک الگوی تلفیقی سه‌گانه استوار است. این مدل شامل منبع‌محوری، سرمایه‌محوری و فناورمحوری می‌شود. محور اول، یعنی منبع‌محوری، بر شناسایی دقیق ذخایر معدنی و آغاز عملیات اکتشافی تمرکز دارد. در مرحله بعد، سرمایه‌محوری با جذب منابع مالی لازم، توسعه پروژه‌ها و اقتصادی کردن عملیات را ممکن می‌سازد. در نهایت، فناورمحوری با به‌کارگیری دانش و تکنولوژی‌های نوین، پایداری، کاهش هزینه‌ها و افزایش بهره‌وری را برای رقابت‌پذیری بیشتر دنبال می‌کند.

*اقدامات عملی ایمپاسکو در پیاده‌سازی مدل جدید

شرکت تهیه و تولید مواد معدنی ایران برای اجرای این مدل، اقدامات زیرساختی گسترده‌ای را به سرانجام رسانده است. در گام نخست، با پوشش 500 هزار کیلومتر مربع از طریق ژئوفیزیک هوایی و ژئوشیمی، داده‌های پایه و اطلاعات اولیه را فراهم کرد. سپس در گام دوم، با تعریف و جذب بیش از 70 پروژه مشترک با شرکت‌های خصوصی، فاز سرمایه‌محوری را به طور جدی فعال نمود. هدف نهایی این شرکت، ورود فناوری‌های پیشرفته از طریق توانمندسازی بخش خصوصی و بهره‌گیری از مدل‌های مشارکتی در فاز بهره‌برداری است.

*مشارکت واقعی؛ راهکاری برای عبور از چالش‌های گذشته

مدل جدید ایمپاسکو پاسخی به نقدهای وارد بر واگذاری‌های ناکارآمد گذشته است. بسیاری از واگذاری‌های پیشین به دلیل ضعف فنی یا مالی متوقف می‌شدند. اما الگوی فعلی بر مشارکت واقعی استوار است. این به معنای حضور فعال بخش خصوصی از مرحله تحلیل داده‌های اکتشافی تا پایان فرآیند بهره‌برداری است. در این چارچوب، شرکت‌های خصوصی دیگر تنها دریافت‌کننده مجوز نیستند، بلکه شریک راهبردی در تمام تصمیم‌گیری‌های فنی و مالی خواهند بود. این امر مسئولیت‌پذیری و ضریب موفقیت پروژه‌ها را به شکل چشمگیری افزایش می‌دهد.

*حکمرانی چابک در برابر پیچیدگی‌های اقتصادی

مدیرعامل ایمپاسکو با درک کامل از چالش‌های اقتصاد ایران، بر اهمیت چابکی سازمانی تأکید دارد. تورم، تحریم‌ها و نوسانات ارزی فضایی پیچیده ایجاد کرده‌اند. موفقیت در چنین شرایطی نیازمند اعتماد متقابل و همکاری عمیق است. موفقیت ایمپاسکو در پیشبرد پروژه‌های متعدد اکتشافی با حضور بخش خصوصی، نتیجه همین رویکرد منعطف و تعامل‌گراست. این سبک مدیریت به جای تمرکز بر بوروکراسی، به دنبال حل مسئله و خلق فرصت در میدان واقعی تولید است.

*اعتمادسازی و هم‌پیمانی؛ سنگ بنای توسعه هوشمند

یکی از موانع اصلی توسعه معدنی، بی‌اعتمادی بخش خصوصی به نهادهای دولتی بوده است. تورج زارع، مدیرعامل ایمپاسکو، با تأکید بر مفهوم «هم‌پیمانی برای توسعه هوشمند»، به دنبال تغییر این فضا است. او تلاش می‌کند فرآیندهای سرمایه‌گذاری را از مزایده‌های نمایشی به سمت شفافیت و اعتماد متقابل هدایت کند. این دعوت به هم‌پیمانی، در واقع نوعی ایجاد سرمایه اجتماعی در سیاست‌گذاری معدنی کشور است. دولت با جلب مشارکت فعال، بخش خصوصی را برای ساختن آینده‌ای مشترک با خود همراه می‌کند.

***

رویکرد جدید ایمپاسکو یک نقطه عطف در حکمرانی بخش معدن ایران محسوب می‌شود. این شرکت با تغییر مدل از واگذاری صرف به مشارکت راهبردی، به دنبال فعال‌سازی همزمان سرمایه، دانش فنی و ظرفیت‌های مدیریتی بخش خصوصی است. این مدل تلفیقی سه‌محوره، ضمن کاهش ریسک پروژه‌ها، شفافیت را افزایش داده و زمینه را برای توسعه پایدار فراهم می‌آورد. اقدامات عملی مانند پوشش گسترده اکتشافی و تعریف ده‌ها پروژه مشترک، نشان از عزم جدی برای پیاده‌سازی این الگو دارد. در صورت تداوم این سیاست و حمایت از آن در برابر چالش‌های بوروکراتیک، می‌توان انتظار داشت که این مدل به یک الگوی موفق برای سایر بخش‌های اقتصاد منابع‌محور کشور نیز تبدیل شود و بهره‌وری ملی را افزایش دهد.

همچنین ممکن است دوست داشته باشید

پیام بگذارید

اطلس اقتصاد