شرکت پالایش نفت تهران پس از یک فرآیند کارشناسی مستمر 2 ساله، ساختار سازمانی خود را بازطراحی کرد. این تحول راهبردی با صرف بیش از 8440 نفرساعت کار تخصصی و با هدف افزایش بهرهوری، حذف موازیکاریها و همسویی با الزامات نوین صنعت پالایش به تصویب نهایی رسید. ساختار جدید ضمن کاهش سطوح مدیریتی، ستونهای تخصصی سازمان را برای اجرای طرحهای توسعهای جدید و پاسخگویی به تحولات فناورانه تقویت میکند. اجرای این طرح نیازمند بارگذاری بیش از 60200 داده در سیستم جامع نیروی انسانی بوده و اکنون وارد فاز انتصابات شده است.
یک تحول ساختاری پس از 2 سال کار کارشناسی
شرکت پالایش نفت تهران در اقدامی راهبردی، ساختار سازمانی خود را بازنگری و بازآرایی کرده است. این پروژه پس از 2 سال کار کارشناسی دقیق و مستمر به تصویب نهایی رسید و برای اجرا ابلاغ شد. محمدرضا خلیلی، مدیر توسعه سرمایه انسانی شرکت، این اقدام را گامی در جهت انطباق با ساختارهای نوین صنعت و پاسخگویی به نیازهای آینده انرژی کشور توصیف کرد. این تحول با مشارکت تیمهای تخصصی داخلی و مشاوران برونسازمانی و با حمایت هیئتمدیره شرکت محقق شده است.
سرمایهگذاری 8440 نفرساعتی برای بازآرایی سازمان
فرآیند بازطراحی ساختار سازمانی پالایشگاه تهران با یک سرمایهگذاری زمانی و تخصصی قابل توجه همراه بوده است. این پروژه با مشارکت 3 کارگروه تخصصی، شامل کارگروه مدیریتی، مشاوران خارجی و کارشناسان داخلی به سرانجام رسید. در فاز طراحی، حدود 8440 نفرساعت کار کارشناسی صرف شد که ماحصل آن تدوین بیش از 1277 صفحه گزارش تخصصی بود. در فاز اجرا نیز بیش از 60200 داده مرتبط در نرمافزار سیستم جامع نیروی انسانی صنعت نفت بارگذاری و تغذیه شده است تا بستر برای انتصاب کارکنان فراهم شود.
اهداف کلیدی؛ از بهرهوری تا هوش مصنوعی
بازنگری ساختار سازمانی با اهداف مشخصی صورت گرفته است. افزایش بهرهوری و کارایی از طریق شفافسازی وظایف یکی از اصلیترین اهداف است. همسوسازی ساختار با سیاستهای کلان دولت و الزامات وزارت نفت نیز در دستور کار قرار داشت. این الزامات حوزههایی مانند مدیریت داراییهای فیزیکی، مدیریت انرژی، آب و کربن، هوش مصنوعی، مدیریت ریسک و امنیت شبکه را شامل میشود. کاهش سطوح مدیریتی غیرضروری و بازتوزیع منطقی وظایف بین واحدهای عملیاتی و پشتیبانی از دیگر اهداف مهم این طرح بوده است.
پاسخ به الزامات محیطی و پروژههای توسعهای جدید
ضرورت این بازطراحی از نیازهای عملیاتی و تحولات محیطی نشأت میگیرد. سختگیریهای زیستمحیطی و نیاز به تولید محصولات با کیفیت بالاتر نظیر استاندارد یورو 5، شرکت را به سمت این تحول سوق داد. همچنین، ظهور فناوریهای نوین در فرآیندهای مهندسی و شناسایی گلوگاههای وظیفهای در ساختار پیشین، این بازنگری را الزامی کرد. این ساختار جدید، بستری برای اجرای طرحهای توسعهای جدید مانند واحدهای فرآیندی CCR، واحد تصفیه فاضلاب شهری و نیروگاههای خورشیدی فراهم میکند و مدیریت این پروژهها را تقویت خواهد کرد.
اصول حاکم بر طراحی الگوی ساختاری نوین
طراحی ساختار جدید بر پایه اصول و مبانی علمی دقیقی استوار بوده است. مطالعه مستندات و الزامات قانونی، یکی از ستونهای اصلی این فرآیند بود. تیمهای کارشناسی از دانش و تخصص روز در حوزه طراحی ساختار و ارزشیابی مشاغل بهره بردند. همچنین، از طریق بهینهکاوی، ساختار شرکتهای پالایشی مشابه در کشور الگوبرداری شد. رعایت همترازی سمتهای سازمانی با واحدهای متعامل در سطح شرکت نیز به عنوان یک اصل بنیادین در نظر گرفته شد تا هماهنگی سازمانی تضمین شود.
فرآیند اجرایی و پیادهسازی در سیستم جامع نفت
اجرای ساختار جدید نیازمند هماهنگی کامل با زیرسیستمهای مدیریتی، بهویژه سیستم جامع نیروی انسانی نفت است. محمدرضا خلیلی تأکید کرد که عدم انطباق سیستمها میتوانست به مغایرتهای اداری و مالی منجر شود. فرآیند پیادهسازی شامل ایجاد جدول تغییرات سمتها، مکاتبه با مدیریت راهبری سیستم جامع، ایجاد لایههای سازمانی و سمتهای جدید در سیستم و در نهایت معرفی شاغلین واجد شرایط برای انتصاب بود. طبق بررسیها، بخش طراحی و ایجاد سمتها در سیستم در مدتی کمتر از پیشبینی 3 ماهه اولیه انجام پذیرفته است.
چهارمین بازنگری ساختاری از سال 1378
بازنگری اخیر، چهارمین مرحله از تحولات ساختاری شرکت پالایش نفت تهران از سال 1378 تاکنون محسوب میشود. آخرین مرحله که از تاریخ 1402/11/10 آغاز شد، حاصل فعالیت مستمر 2 ساله کارگروه بازنگری ساختار سازمانی شرکت است. در این فرآیند، از تجارب 2 تیم مشاوره خبره از دانشگاه و صنعت نفت استفاده شد. همچنین، فرآیندهای اجرایی شرکت با ابزارهای استاندارد تحلیل و کارسنجی شده و پایههای سازمانی با استفاده از مدلهای معتبر جهانی ارزشیابی مشاغل، صحتسنجی شدهاند.
***
بازطراحی ساختار سازمانی شرکت پالایش نفت تهران، اقدامی فراتر از یک تغییر داخلی و یک سرمایهگذاری راهبردی برای آینده است. این تحول با هدف انطباقپذیری با استانداردهای سختگیرانه محیطزیستی و فناوریهای نوین، ظرفیت رقابتپذیری شرکت را در بازارهای داخلی و منطقهای افزایش میدهد. تقویت ستونهای تخصصی در حوزههایی چون مدیریت دارایی فیزیکی و هوش مصنوعی، بیانگر حرکت به سمت یک پالایشگاه هوشمند و بهینه است. این ساختار جدید، چابکی سازمان را برای اجرای پروژههای توسعهای کلیدی مانند تولید محصولات پاکتر و توسعه انرژیهای تجدیدپذیر تضمین میکند. در نهایت، این اقدام زیرساخت لازم برای رشد پایدار و افزایش بهرهوری را در بلندمدت فراهم میآورد.
